środa, 17 września 2014 r.



Korzyści z tytułu zatrudnienia osoby powyżej 50 roku życia

Zamierzamy zatrudnić osobę, która ukończyła 55 lat. Podobno wiąże się to z pewnymi ulgami dla pracodawcy. Czy faktycznie tak jest?

Przepisy nie przewidują specjalnych świadczeń w związku z zatrudnieniem pracownika w wieku powyżej 50 lat. Jednakże jest kilka rozwiązań prowadzących do obniżenia kosztów pracy takiej osoby, co omawiamy poniżej.

Wynagrodzenie chorobowe - tylko za 14 dni w roku

Jak wynika z art. 92 § 1 K.p., pracownikowi, który ukończył 50 lat, w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą lub odosobnieniem w związku z chorobą zakaźną, a także poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów, przysługuje wynagrodzenie chorobowe jedynie za 14 dni tej niezdolności w ciągu roku kalendarzowego. Począwszy od 15 dnia pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego. Powołana regulacja obejmuje pracowników, którzy ukończyli 50 rok życia w poprzednim roku bądź we wcześniejszych latach kalendarzowych.

Przypominamy, że miesięczny zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu od 15 do 33 dnia niezdolności do pracy w roku kalendarzowym w przypadku pracownika, który ukończył 50 rok życia wynosi 80% podstawy wymiaru (art. 11 ust. 1b ustawy zasiłkowej). Więcej na ten temat pisaliśmy w UiPP nr 3/2011, str. 17-21.

Zwolnienie z opłacania składek na Fundusz Pracy i FGŚP

Pracodawca nie opłaca składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (FGŚP) za pracownika, który ukończył 50 rok życia, jeżeli w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawał on w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy. Zwolnienie z opłacania składek na ww. Fundusze przysługuje pracodawcy przez okres 12 miesięcy, licząc od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę. Powyższe wynika z art. 104b ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 9b ust. 1 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.

W razie zatrudnienia osoby starszej pracodawca w ogóle może nie opłacać za nią składek na ww. Fundusze. Składek na Fundusz Pracy i FGŚP nie opłaca się za osoby, które osiągnęły wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn - art. 104b ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i art. 9b ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy.

Prace interwencyjne i staż

Przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewidują pewne korzyści związane z zatrudnieniem osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Do tej grupy zalicza się m.in. bezrobotnych powyżej 50 roku życia.

Pracodawca, który zatrudni na podstawie skierowania starosty ww. osoby do prac interwencyjnych, może otrzymać refundację części związanych z tym kosztów. W myśl art. 59 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta może skierować bezrobotnych powyżej 50 lat do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres do 24 miesięcy lub do 4 lat oraz dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów. Refundacja obejmuje wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, w drugim przypadku za co drugi miesiąc zatrudnienia. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni, którzy:

  • spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia,
     
  • nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Wniosek o zorganizowanie prac interwencyjnych pracodawca składa do wybranego powiatowego urzędu pracy. Zasady organizowania prac interwencyjnych reguluje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. nr 5, poz. 25). Jeżeli starosta rozpatrzy wniosek pracodawcy pozytywnie, to zawiera z pracodawcą stosowną umowę. Określa ona m.in. liczbę bezrobotnych, okres, na jaki zostaną zatrudnieni, rodzaj i miejsce wykonywanych prac oraz niezbędne lub pożądane kwalifikacje bezrobotnych. Należy zaznaczyć, że pomoc finansowa przy organizacji prac interwencyjnych została obwarowana kilkoma kryteriami, dotyczącymi m.in. sytuacji ekonomicznej pracodawcy.

Bezrobotnych "50-latków" starosta może skierować również do odbycia stażu u pracodawcy przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy (art. 53 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Staż jest odbywany na podstawie umowy zawartej pomiędzy starostą i pracodawcą, według określonego w niej programu. Przy ustalaniu programu powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego. Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku wypłacane przez starostę. Zasady organizowania stażu określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz. U. nr 142, poz. 1160). Z przepisów rozporządzenia wynika, że u organizatora stażu, który jest pracodawcą, staż mogą odbywać jednocześnie bezrobotni w liczbie nieprzekraczającej liczby pracowników zatrudnionych u niego w dniu składania wniosku w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy.

Starosta w terminie miesiąca od dnia otrzymania wniosku organizatora informuje go pisemnie o sposobie rozpatrzenia wniosku. W razie pozytywnego rozpatrzenia wniosku zawiera z organizatorem umowę.

Starosta na wniosek bezrobotnego odbywającego staż lub z urzędu może rozwiązać z organizatorem umowę o odbycie stażu w przypadku nierealizowania przez organizatora programu stażu lub niedotrzymywania warunków jego odbywania, po wysłuchaniu organizatora stażu. Starosta na wniosek organizatora lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii organizatora i wysłuchaniu bezrobotnego, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu w przypadkach określonych w ww. rozporządzeniu np. nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia stażu.